Αχ, αυτός ο Μόλυβος...

      Πάνε μερικά χρόνια, έγραφα ότι ο Μόλυβος έμοιαζε να χάθηκε απ’ το χάρτη. Κανένας δεν ασχολιόταν μαζί του. Μου είχε κάνει εντύπωση τότε αυτό και είχα παρατηρήσει πως ήταν σα να περνούσε μια «κρίση ανυποληψίας» και λήθης. Κι αναρωτιόμουν τι να είχε συμβεί; Ήταν κομμάτι άβολο να αισθάνομαι ότι ο Μόλυβος δεν «ζει» και... δεν «βασιλεύει». Αρνιόμουν να παραδεχτώ ότι αυτό το μοναδικό χωριό έχασε τα πρωτεία του. Πάντα ήταν ο καθρέφτης της Λέσβου, το «σήμα κατατεθέν» του, ο πόλος έλξης. Όλοι μιλούσαν κι έγραφαν γι’ αυτόν.

         Όσο ο Μόλυβος ήταν ο μοναδικός, υπήρχε ο έρωτας, η λατρεία, η αγάπη... η ποιότητα. Κι άξαφνα, μου φαινόταν σαν να τον παράτησαν μόνο, στο έλεος των διάφορων συμφερόντων και του αχαλίνωτου αγώνα του γρήγορου κέρδους, και τον άφησαν να περάσει, δυστυχώς, απ’ το προσκήνιο στο παρασκήνιο. Η μαγεία χάθηκε σαν να ήταν, αλίμονο, μια ξεχασμένη παλιά ερωμένη.

         Και ξαφνικά, εδώ και μερικές εβδομάδες βλέπω να ξαναζωντανεύει, να γίνονται αρκετές αναφορές γύρω απ’ αυτόν, γενικά. Τουλάχιστον... από τα ΜΜΕ του νησιού μας. Αρχίζοντας από μια συνέντευξη γνωριμίας του νέου δημάρχου Στέλιου Καραντώνη, στη συνέχεια, πριν λίγες μέρες, άλλη μια νοσταλγική του πρώην δημάρχου Δημήτρη Βατή και προ ημερών το δόσιμο, ο έρωτας, οι ευαισθησίες και τα όνειρα της Ισμήνης (κάτι τέτοια παθαίνουν όσοι ερωτεύονται τον Μόλυβο), όλα σε τούτη εδώ την εφημερίδα. Αλλά και άλλα όπως η ίδρυση του Σώματος των Ελλήνων Προσκόπων και το πλούσιο πρόγραμμα των αποκριάτικων εκδηλώσεων. Ακόμα και σε έργα υποδομής, χρειαζούμενα, όπως η μελέτη του οδικού άξονα Καλλονής-Μολύβου, η πιθανή υλοποίηση του παραλιακού περιπατητικού μονοπατιού που θα ενώνει το λιμάνι με το ξενοδοχείο «Δελφίνια», αλλά και ενός περιφερειακού από το κάστρο στο λιμάνι. Η καταπληκτική τριήμερη αποκριάτικη δράση με «μάγισσες και πειρατές» με «λαγάνα και γαϊδάρ» να διεκδικεί πρωτιές ποιότητας και να βάζει ξανά «τον πήχη πολύ ψηλά». Κι όλα μαζί ήρθαν κι έδεσαν με την εξομολόγηση της Ντόρας Πολίτη απ’ την «Πέμπτη Αλήθεια» της (Εμπρός 22/2/07): «Αχ,  αυτός ο Μόλυβος… Παθιασμένος και σαγηνευτικός, μερακλωμένος και σεβνταλής, μελαγχολικός και απρόσιτος, ρομαντικός και αχαλίνωτος με σκλαβώνει πάντα… Οι άνθρωποί του βρε παιδί μου, μια κάστα αλλιώτικη.  Με τα σεκλέτια και τις αναποδιές, τα γινάτια και τις… κακιούλες τους, σαν πέσει η βραδιά, αλαφροΐσκιωτοι γίνονται όλοι τους. Και μπλέκουν μες στα υφάδια της γλυκασιάς  και της απόλαυσης. Με ένα ουζάκι στα μπαλκονάκια του Θεού, μ’ ένα ζεϊμπέκικο στο στέκι του «Μπαμπούκου» με δυο ζαριές ρεμπέτικες στον «Άδωνη» του Στέλιου. Και στη «μιζέρια» τους και στη μεγαλοσύνη τους, αυτοί οι Μηθυμναίοι τέλος πάντων… το άλας της γης».

         Κι όλα τούτα τα παραπάνω μου ξανάφεραν στο νου άλλες εποχές δόξας του ‘60 όταν άρχιζε ο «κοινωνικός τουρισμός» κι ο Μόλυβος ήταν πόλος έλξης, ο αγαπημένος τόπος ποιητών, καλλιτεχνών και διανοούμενων, όχι μόνο Ελλήνων αλλά και ξένων και η προβολή του ήταν κάτι το ασυνήθιστο. Πως να ξεχάσει κανείς τόσες αξιόλογες πνευματικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, όπως, μεταξύ άλλων, το «Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου, ή τη συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Θεατρικές παραστάσεις στο Κάστρο, γυρίσματα ταινιών στα σοκάκια του. Εκθέσεις Ελλήνων και ξένων διάσημων ζωγράφων. Διεθνείς Ακαδημίες, Σχολές Καλών Τεχνών κι ακόμα τα Συμπόσια του Αιγαίου, οι διάφορες, κατά καιρούς επισκέψεις προσωπικοτήτων ελληνικού και διεθνούς βεληνεκούς. Πληθώρα άρθρων όχι μόνο στον τοπικό αλλά στον πανελλήνιο και στον ξένο Τύπο. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Φυσικά είχαν άλλο αέρα τότε, αν και με αρκετά κοσμοπολίτικο χαρακτήρα υπήρχε αυτό το απλό κι αρχοντικό συνάμα που ταίριαζε και εναρμονιζόταν με την ίδια του τη φύση.

         Γι’ αυτό κι εμείς μόνιμοι και πιστοί εραστές του, πιστεύουμε ότι αυτός ο «παθιασμένος και σαγηνευτικός», ο «μερακλωμένος και σεβνταλής», ο «μελαγχολικός και απρόσιτος», ο «ρομαντικός και αχαλίνωτος» Μόλυβος θα πρέπει να βάλει και πάλι ψηλά τον περίφημο πήχη, για να αποδείξει ότι δεν έχει «ημερομηνία λήξης» και δεν είναι συνηθισμένος στο ρόλο του κομπάρσου παρά μόνο του πρωταγωνιστή.

Στράτος Δουκάκης

mithymnaios@gmail.com